Hoe komt kalk in het water?
Regenwater verrijkt zich in de atmosfeer met koolzuur. Bij het doorsijpelen van de grondlagen, laadt dit koolzuur zich al naargelang de soort van grondlaag in meer of mindere mate met kalk en mineralen op. Indien het water zeer kalkhoudende lagen passeert, zal het zeer hard worden en een echte vijand zijn van uw leidingen, waterverwarmers, kranen en sanitaire toestellen.
Zonder doeltreffende voorzorgsmaatregelen hoopt de kalk zich op in de leidingen van 
uw huis. De diameter van uw leidingen zal hierdoor dag na dag kleiner worden. Mogelijke gevolgen: leidingen verstoppen, dure toestellen gaan stuk en energiekosten lopen torenhoog op.
Hoe meet men de hardheid van water?
De hardheid van het water wordt uitgedrukt in franse graden
(1°f = 1 gram kalk per 100 liter water)
Voorbeeld: bij een waterhardheid van 35°f en een verbruik van 100m3 krijgen uw leidingen en waterinstallatie maar liefst 35 kg (!) kalk te verwerken.
Om geld en energie te besparen
Elke mm kalkneerslag in een warmtewisselaar betekent een belangrijk energieverlies. Gezien de huidige energieprijzen is de rekening snel gemaakt: indien men gebruik maakt van fossiele brandstoffen zal 1mm kalkaanslag zorgen voor 10% meer energieverbruik. Bovendien zullen bij elektrische boilers de verwarmingselementen stuk gaan door onzuiverheden, wat leidt tot hoge herstelkosten.
Voor meer hygiëne
Kalk en ketelsteen zijn een ideaal biotoop voor gevaarlijke bacteriën. Kalkaanslag en corrosie in de leidingen veroorzaken spleten. De aanwezigheid van deze zwakke plekken en het vochtige klimaat versterken de aanwezigheid van bacteriën.
Een eenvoudige optelsom: hoe minder kalkaanslag en hoe beter de bescherming tegen ketelsteen, hoe kleiner de kans op bacteriegroei. Met andere woorden: u verkrijgt meer hygiëne en een betere preventie tegen legionella.